پدر علم اتباطات:

معیار شناخت روزنامه نگاری حرفه ای تعریف قانونی روزنامه نگاری است

موانع و چالش های شکل گیری روزنامه نگاری حرفه ای در ایران چیست؟سوال اساسی که در دومین روز از چهارمین سمینار بررسی مطبوعات ایران،چالش ها و چشم اندازها که دوم و سوم خرداد ماه در مرکز همایش های بین المللی صدا و سیما برگزار شد مطرح گردید.

این سمینار که پس از هشت سال در روز دوم خود با حضور بزرگان عرصه ارتباطات ، پرفسور کاظم معتمدنژاد ، محمد مهدی فرقانی ، فریدون صدیقی ، امیدعلی مسعودی، یونس شکرخواه‌ ، محمد جعفر محمد زاده و پدرام پاک آیین برگزار شد . در تلاش است تا با یک نگاه جامع و علمی به طراحی چشم انداز دقیق برای مسیر آینده مطبوعات و رسانه کشور بپردازند.

محمد مهدی فرقانی (استاد ارتباطات دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی) در شروع سخنرانی می گفت:«تردیدی نیست که وقتی ما از روزنامه نگاری حرفه ای صحبت می کنیم.محور ، بسترو در واقع قطب کار روزنامه نگارانی هستند که آموزش دیده اند ، تخصص دارند ، مهارت دارند ،تجربه دارند و شغل و حرفه آنها روزنامه نگاری است.نه اینکه حالا از باب تفنن یا به هر حال احساس وظیفه و مسئولیت هر چند به صورت مقطعی ، گذرا و موقت مقاله ای نوشته و یا می نویسند یا مطلبی را در روزنامه چاپ می کنند.اما محل اصلی امرار و معاش آنها جای دیگری است.ما وقتی از روزنامه نگار حرفه ای صحبت می کنیم منظورمان کسی است که محل اساس تامین زندگی اش ، در آمد حاصل از حرفه روزنامه نگاری است.باید تامین و امنیت شغلی داشته باشد.که بتواند این حرفه را به صورت تمام وقت ارائه دهد.»

در ادامه پرفسور کاظم معتمد نژاد (پدر علم ارتباطات) معیار اصلی شناخت روزنامه نگاری حرفه ای را تعریف قانونی روزنامه نگاری دانیست.روزنامه نگاری را به نظام پزشکی تشبیه کرد و گفت:«همان طور که یک پزشک علاوه بر داشتن مدارک لازم برای باز کردن مطب باید از نظام صنفی خودش کارت داشته باشد.یک روزنامه نگار هم باید برای ادامه کارش باید با همکارانش ، همکاری صنفی داشته باشد.»

وی انتصابی بودن شورای منتخب کار حرفه ای در آیین نامه استقلال حرفه ای روزنامه نگاران را یک نقص و انتصابی بودن شورا را حلال خیلی از مشکلات دانست.

پدرام پاک آیین (مدیر داخلی وزارت ارشاد) گفت:«برای دست یابی روزنامه نگاری حرفه ای باید دید روزنامه نگار حرفه ای مترصد چه هدف و غایتی است.روزنامه نگاری برای روزنامه نگاری ، روزنامه نگاری برای آرمان ، روزنامه نگاری برای دست یابی برای قدرت و ثروت و یا روزنامه نگاری برای روشنگری و رشد آگاهی عمومی.وی بهترین تعبیر از روزنامه نگاری را در خدمت روشنگری و آگاهی افزایی بشر دانست تا مردم خودشان به این تشخیص برسند که کدام مکتب ،کدام راهکارها برای پیشرفت و سوسعه جامعه مفید است.»

محمد جعفر محمد زاده (معاون مطبوعاتی وزارت ارشاد) روزنامه نگاری حرفه ای را روزنامه نگاری دانست که بین حقوق مطبوعاتی از یک طرف و حدود مطبوعاتی از طرف دیگر یک خط تعادلی ایجاد کند.این حقوق و حدود را آنچنان به هم نزدیک کند و خط اعتدال ایجاد کند که هم حقوق رعایت شود و هم حدود خود روزنامه نگار رعایت شود.

فریدون صدیقی (روزنامه نگار و مدرس مرکز مطالعات تحقیقات رسانه) با اشاره به این که روزنامه نگاری که روزنامه او را نخوانند روزنامه نگار حرفه ای نیست گفت:«برای اینکه روزنامه نگار حرفه ای وجود داشته باشد باید روزنامه خوان حرفه ای وجود داشته باشد.وقتی این اتفاق می افتد که نظام آموزشی ما چاره جویی و تدبیر سازی کند تا کتاب و روزنامه را به سبد هزینه های مردم بیاورد.آن وفقط از روزنامه نگار توقع حرفه ای بودن داشته باشند.»

یونس شکرخواه (مولف و روزنامه نگار)اظهار داشت:«تجربه نشان داده است که قوانینی که ما وضع می کنیم بایدهایش بیشتر از نبایدها است.یعنی حقوقی که ما داریم کمتر و تکلیف های ما بیشتر است.راه حل امروز دنیا این است که بین حق دانستن و حق مدیریت اطلاعات سیاست رسانه ای دولت حاکم شود.»